Borstkanker
is een ziekte die helaas veel vrouwen raakt. Misschien heb je het zelf meegemaakt, zit je midden in een behandeling of ken je iemand die ermee te maken heeft.
Als fotograaf heb ik het afgelopen jaar verschillende vrouwen mogen fotograferen die borstkanker hebben of hebben gehad. Iedere vrouw had haar eigen verhaal, haar eigen weg en haar eigen reden om voor een fotoshoot te kiezen.
Maar steeds kwam dezelfde behoefte terug: gezien worden als vrouw. Niet alleen als iemand met borstkanker.
Een fotoshoot tijdens of na borstkanker
Een van de vrouwen die ik fotografeerde was net klaar met haar behandeling. Kort voor onze fotoshoot had ze haar tepels laten tatoeëren.
Een andere vrouw zat nog midden in haar behandeling.
En weer een andere vrouw koos bewust voor een fotoshoot omdat borstkanker in haar familie voorkomt en ze weet dat het mogelijk ook haar leven zal raken.
Drie totaal verschillende verhalen, maar met een gezamenlijke wens: Je vrouwelijkheid vieren.
Met foto's laten zien: ik ben meer dan mijn ziekte. Ik ben nog steeds mezelf. Ik ben vrouw. Ik ben mooi. Ik ben krachtig.
En juist dat vind ik zo bijzonder aan fotografie.
Een foto kan je soms iets laten zien wat je zelf even niet meer kunt zien.
Wanneer de behandelingen klaar zijn
Afgelopen maand kwam Francisca bij mij thuis om haar foto's op te halen.
Ze maakte de doos open en werd meteen emotioneel.
Jezelf terugzien als een krachtige, mooie vrouw en die foto's vervolgens letterlijk in je handen hebben, kwam enorm bij haar binnen.
We raakten aan de praat over hoe het nu met haar ging.
Want wat gebeurt er eigenlijk wanneer je behandeling klaar is?
Je omgeving denkt misschien: gelukkig, het is voorbij.
Maar voor jou kan het helemaal niet zo voelen.
Francisca vertelde hoe vreemd het is wanneer je opeens niet meer het label ‘borstkanker’ draagt, terwijl de ervaringen en emoties nog steeds onderdeel zijn van je leven.
Mensen vragen minder vaak hoe het met je gaat.
De behandelingen zijn voorbij.
De aandacht verschuift.
En dan?
Dat gesprek bleef in mijn hoofd zitten.
Je bent meer dan borstkanker
Niet veel later hoorde ik dat ook een goede vriendin van mij borstkanker heeft.
En toen dacht ik: hier moet ik toch iets mee.
Al meer dan een jaar speelt er iets in mijn hoofd. Ik zie steeds opnieuw wat een fotoshoot kan betekenen voor het zelfbeeld van vrouwen. Juist wanneer hun lichaam door ziekte en behandelingen zo veranderd is.
Maar misschien is er nog iets anders nodig.
Niet alleen mooie foto's.
Niet alleen jezelf opnieuw leren zien.
Maar ook verbinding met andere vrouwen die begrijpen wat je doormaakt.
Vrouwen bij wie je niet hoeft uit te leggen waarom iets moeilijk is.
Vrouwen met wie je je frustraties kunt delen.
Maar ook vrouwen met wie je gewoon kunt lachen.
Even niet over borstkanker praten.
Elkaar steunen.
Een luisterend oor bieden.
Of juist kunnen zeggen: ik weet precies wat je bedoelt.
Een dag voor vrouwen met borstkanker
Ik organiseer vanuit mijn fotografiebedrijf regelmatig retreats en dagen rondom zelfliefde, verbinding en jezelf opnieuw ontdekken.
En ineens ontstond de vraag:
Zou zoiets niet ontzettend waardevol kunnen zijn voor vrouwen die borstkanker hebben of hebben gehad?
Een plek waar je andere vrouwen ontmoet die iets soortgelijks hebben meegemaakt.
Waar ruimte is voor alles wat er is.
Voor verdriet.
Voor frustratie.
Voor onzekerheid.
Maar ook voor plezier, ontspanning, humor en het vieren van het leven.
Ik belde Francisca en vertelde haar over mijn ideeën.
Ze moest het eerst even laten bezinken.
Maar toen ik later bij haar thuiskwam om samen te brainstormen, had ze al een enorme lijst met ideeën klaarliggen.
We konden blijven praten.
Want hoe mooi is het om als vrouw iets te kunnen betekenen voor andere vrouwen?
Dat is precies waar mijn passie voor fotografie vandaan komt: mensen verbinden met zichzelf en met elkaar.
Mijn eigen ervaring met een medisch traject
Ik heb zelf geen borstkanker gehad en zal daarom nooit kunnen zeggen dat ik weet hoe het is om deze ziekte te hebben.
Maar ik weet wel hoe het voelt om door een medisch traject te gaan.
Na mijn eigen ervaringen met een medisch traject om zwanger te worden en de miskramen weet ik hoe alleen en onbegrepen je je soms kunt voelen. Hoe waardevol het is als andere vrouwen naast je staan en begrijpen wat je doormaakt.
En hoe je lichaam tijdens zo'n traject kan voelen als iets dat niet meer meewerkt, een kapotte machine.
Terwijl je lichaam zoveel meer is.
Een lichaam waar je in mag wonen.
Een lichaam waar je van mag genieten.
Een lichaam dat onderdeel is van wie jij bent, maar jou nooit volledig definieert.
Samen tijdens de borstkankermaand
Daarom ga ik deze borstkankermaand samen met Francisca aan de slag.
We gaan haar verhaal delen.
We vertellen meer over wat er gebeurt tijdens én na een borstkankertraject.
En ondertussen gaan we onze ideeën verder vormgeven voor een bijzondere dag voor vrouwen met borstkanker en vrouwen die borstkanker hebben gehad.
Een dag rondom verbinding, herkenning, vrouwelijkheid en het leven vieren.
Want je bent zoveel meer dan wat je hebt meegemaakt.
Wil je meer weten?
De komende tijd delen Francisca en ik op Instagram meer over haar verhaal, onze ideeën en de plannen die ontstaan.
Wil je op de hoogte blijven van de dag die we aan het ontwikkelen zijn?
Of ken je een vrouw voor wie deze dag misschien heel waardevol kan zijn?
Stuur me dan gerust een persoonlijk bericht.
Misschien ontstaat er vanuit deze borstkankermaand wel iets heel moois: een plek waar vrouwen elkaar vinden, elkaar begrijpen en samen het leven vieren.
Reactie plaatsen
Reacties